Nieuws Voorpagina

800 JAAR DIALOOG ISLAM CHRISTENDOM

INLEIDING


In de tijd van de kruistochten staan twee wereldreligies –
christendom en islam – als grote vijanden tegenover elkaar. In
de periode van 1096 tot 1271 onderneemt het westerse
christendom negen militaire acties ter herovering en behoud van
de heilige plaatsen in Palestina.
Tijdens de vijfde kruistocht wordt Franciscus van Assisi in 1219
als onderhandelaar naar de Sultan van Egypte gestuurd: naar
Malik Al-Kamil.
Beiden zien elkaar aanvankelijk als een levensgevaarlijke
woesteling want afkomstig uit een vijandig geloof. De Sultan
echter raakt onder de indruk van de openheid en belangstelling
waarmee Franciscus hem tegemoet treedt. Franciscus op zijn
beurt door de geletterdheid en wellevendheid van de Sultan.
Ondanks dit wordt er geen vrede bereikt. Uiteindelijk worden de
christelijke legers tot een smadelijke aftocht gedwongen.
Franciscus en de Sultan ontmoetten elkaar in 1219: het
vroegste gedocumenteerde gesprek tussen Christendom en
Islam. Nu 800 jaar later is nog steeds een gesprek in alle
openhartigheid en wellevendheid nodig om nader tot elkaar te
komen.
Daarom zijn we juist vandaag bij elkaar; op de datum waarop
we jaarlijks Franciscus van Assisi gedenken.
In de geest van Franciscus luiden juist op deze dag de kerken in
Nederland – en elders in wereld – om twee uur hun klokken. De
kerken laten hun stem horen; zeggen – over alle grenzen heen –
aan iedereen toe: ‘Vrede en alle goeds!’


GEBED VOOR GROEIEND VERSTAAN

Goede God: ooit spraken wij mensen één en de zelfde taal: toen
we nog woonden in Uw heilige tuin aan het begin der beginnen.
Maar keuze en hoogmoed verwijderden ons van U; we spraken
niet meer Úw heilige taal van vrede en alle goeds.
We leerden Uw aarde te bewonen, leefden van alles wat groeide
en bloeide. En hoogmoed steeg ons opnieuw naar het hoofd. We
begonnen een toren te bouwen, zó hoog dat we daarmee Uw
verblijf zouden overstijgen.
U verwarde onze tongen, opeens sprak ieder zijn eigen taal. De
mensen raakten verwijderd van elkaar, konden elkaar niet
langer vrede en alle goeds toezeggen.
Tot die ene dag met Pinksteren, toen mensen van goede wil bij
elkaar waren in één huis. Uw goede geest werd over hen
vaardig, ontstak ze in enthousiasme. Opeens spraken ze talloze
vreemde talen; én konden elkaar wél verstaan. Ieder hoorde
van U spreken in zijn of haar eigen taal. Ieder verstond Uw
boodschap van vrede en alle goeds.
Goede God: spraakverwarring tussen mensen is er nog steeds,
ook in onze dagen. Overal ter wereld wordt beleden dat U de
grootste bent. In talloze tradities wordt U de lof toegezegd, ja
zelfs gezongen. Maar het lijkt of de mensen elkaar niet willen
verstaan, zelfs niet in Gods Naam.
Ontwar toch onze tongen, geef ons de moed om over grenzen
van geloof heen te stappen, breng ons weer samen in één huis.
Help ons om met elkaar in gesprek te gaan, elkaar van harte toe
te zeggen: ‘Vrede en alle goeds!’
(Han Hartog, oktober 2019)